Classification
- Scope: Multi-system
- Type: Public-private partnership
- Sector: Secondary
- Industry: Shipbuilding / Ship repair / Defense industry
- Strategic status: Critical
- Dominance: Oligopolist
- Economic weight: Systemic
- Legal status: Licensed
Core Facts
- Founded: [Unknown] jako cywilna stocznia remontowa z pojedynczym dokiem zdolnym obsłużyć duże jednostki; przebudowa na stocznię okrętową od 2450
- Headquarters: orbita Faringor III, Faringor
- Current CEO / Head: Jaques de’Lacuois
- Major shareholder: Federacyjna Republika Habitatów Faringoru — 30%; Artalan Corporation — 15% (od 2453, wycena 220 mln CC); pozostałe 55% — lokalni właściciele prywatni [Unknown]
- Workforce (est.): ok. 1 500 etatów (1 300–1 700) w 2455; ok. 750 osób na stoczni jednocześnie — załoga rezydencka, dwie zmiany po 12 godzin, rotacja 14/14; rozkład w sekcji Workforce Breakdown
- Annual revenue (est.): ok. 2,2 mld CC w 2455 z budów (bez remontów); wyliczenie w sekcji Budget (2455)
- Fiscal year end: [Unknown]
Overview
Faringor Spaceworks to centralna stocznia Federacyjnej Republiki Habitatów Faringoru, działająca jako partnerstwo publiczno-prywatne. Pierwotnie cywilna stocznia remontowa z pojedynczym dokiem zdolnym obsłużyć duże jednostki, została jeszcze przed Krótką Wojną (2449) przystosowana przez wojsko FPC do napraw okrętów wojskowych. Od 2450 roku, pod kierownictwem Jaques’a de’Lacuois, przebudowywano ją na stocznię okrętową, a jednocześnie nielegalnie przejmowano projekty fregat i niszczycieli w chaosie po secesji. W 2453 stocznia miała dwa czynne doki; po inwestycji Saneya przez Artalan Corporation (2453) i rozbudowie w 2454 roku, w 2455 miała już trzy doki niszczycielskie z własnymi liniami produkcyjnymi, co czyni ją kluczowym aktywem przemysłowym strategicznych ambicji Faringoru. Lokalnie i regionalnie jest oligopolistą, ale w skali całego przemysłu stoczniowego pozostaje niewielkim graczem niszowym.
Operations
Primary Businesses
- Remonty i przebudowy okrętów — dawny rdzeń działalności i stałe źródło zleceń
- Budowa okrętów wojennych — fregaty, niszczyciele, okręty desantowe i dowodzenia oraz prace konwersyjne dla wojska
- Budowa cywilna — frachtowce, tankowce i holowniki, gdy pozwalają na to moce doków
- Adaptacja projektów — modyfikacja i produkcja pozyskanych projektów fregat i niszczycieli
Geographic Footprint
- Orbita Faringor III — siedziba, orbitalne doki i główne zakłady produkcyjne
- Faringor — główny krajowy odbiorca i strategiczna rola przemysłowa
- Klienci zewnętrzni — m.in. Artalan, Afrodyta i Utgard; zlecenia przyjmowane z wyprzedzeniem rzędu roku
Key Facilities
- Stocznia orbitalna Faringor III — główny kompleks stoczniowy; dawna cywilna stocznia remontowa, przystosowana przez wojsko przed 2449
- Doki niszczycielskie (2455) — dawny pojedynczy duży dok, podzielony na trzy mniejsze doki, każdy z własną linią produkcyjną:
- Dok 1 — czynny od 2453
- Dok 2 — czynny od 2453
- Dok 3 — ukończony w rozbudowie 2454 sfinansowanej przez Saneya; dok niszczycielski, wdrażany w 2455
Financial Summary
- Annual revenue: ok. 2,2 mld CC w 2455 z budów (ok. 11,5% PKB Faringoru), remonty [Unknown]
- Net profit margin: 7,7% ceny przy budowie Hawka (przed podatkiem); dla całej stoczni [Unknown — duży popyt i ograniczone moce doków]
- Market capitalization: ok. 1,47 mld CC (wynika z 15% Artalanu wycenionych na 220 mln CC); wycena obejmuje IP — plany, zaopatrzenie i know-how — a nie tylko majątek fizyczny
- Primary revenue streams: remonty okrętów, budowa okrętów wojennych, prace konwersyjne dla wojska oraz zlecenia cywilne
- Cost structure: materiały i części (z narzutem 10% na import), płace (ok. 56 mln CC rocznie: ok. 1 500 × ok. 37 000 CC), utrzymanie stacji (ok. 50), opłaty importowe (ok. 50), ubezpieczenie od Newton Consortium (ok. 30), amortyzacja (ok. 30), straty materiałowe i braki w dokumentacji (ok. 20) oraz ryzyko prawne wokół pozyskanych projektów; rozpisanie w sekcji Budget (2455)
- Debt exposure: [Unknown]
Średnia płaca ok. 37 000 CC rocznie jest bliska konsumpcji prywatnej na jednego pracującego w Faringorze (9,244 mld CC ÷ 255 940 ≈ 36 100 CC, 2454). Przychód z budów i budżet na 2455 są w sekcji Budget (2455); ceny podane są bez rakiet.
Dock Calendar (2453–2456)
Miesiące numerowane 1–12 w obrębie roku. Wpisy na 2456 to kontrakty z wyprzedzeniem, podpisane w 2455. Zysk to robocze szacunki właściciela na kontrakt, w mln CC, po odliczeniu materiałów, części, płac i kosztów ogólnych, przed podatkiem; [Unknown] tam, gdzie jeszcze nie ustalono. Klienci podani, gdy są znani.
Dok 1
| Okres | Praca | Klient | Zysk |
|---|---|---|---|
| 2452 – 2453, mies. 5 | Tankowiec | [Unknown] | [Unknown] |
| 2453, mies. 6–11 | Fregata Model C | [Unknown] | 42,5 |
| 2453, mies. 12 – 2454, mies. 6 | Niszczyciel Leopard | Utgard, oddany 2454, mies. 6 | 68,75 |
| 2454, mies. 7–12 | Załoga buduje dok 3 (bez przychodu) | — | — |
| 2455, mies. 1–7 | Niszczyciel Hawk | [Unknown] | 57,5 |
| 2455, mies. 8 – 2456, mies. 1 | Fregata Model C | [Unknown] | 42,5 |
| 2456, mies. 2–7 | Frachtowiec | [Unknown] | 29 |
| 2456, mies. 8–10 | Remont frachtowca | [Unknown] | 15 |
| 2456, mies. 11–12 | Wolne | — | — |
Dok 2
| Okres | Praca | Klient | Zysk |
|---|---|---|---|
| 2453, mies. 1–6 | Niszczyciel Hawk (Kestos) | Konfederacja Autonomicznych Enklaw (Afrodyta) | 57,5 |
| 2453, mies. 7–12 | Frachtowiec | [Unknown] | 29 |
| 2454, mies. 1–2 | Załoga buduje dok 3 (bez przychodu) | — | — |
| 2454, mies. 3–9 | Niszczyciel Hawk | Faringor, oddany 2454, mies. 9 | 57,5 |
| 2454, mies. 10–12 | Załoga buduje dok 3 (bez przychodu) | — | — |
| 2455, mies. 1–6 | Frachtowiec | [Unknown] | 29 |
| 2455, mies. 7–9 | Przebudowa/remont niszczyciela | [Unknown] | 30 |
| 2455, mies. 10 – 2456, mies. 6 | Okręt desantowy (9 miesięcy, dok dostosowany) | [Unknown] | 92 |
| 2456, mies. 7–9 | Przebudowa/remont niszczyciela | [Unknown] | 30 |
| 2456, mies. 10–12 | Remont frachtowca | [Unknown] | 15 |
Dok 3 (wdrożony w 2455)
| Okres | Praca | Klient | Zysk |
|---|---|---|---|
| 2455, mies. 1–3 | Wdrożenie nowego doku | — | — |
| 2455, mies. 4–6 | Remont holownika | [Unknown] | 15 |
| 2455, mies. 7–9 | Przebudowa/remont niszczyciela | [Unknown] | 30 |
| 2455, mies. 10 – 2456, mies. 3 | Tankowiec | [Unknown] | 31 |
| 2456, mies. 4–10 | Niszczyciel Hawk | [Unknown] | 57,5 |
| 2456, mies. 11–12 | Wolne | — | — |
- ARS Defender (Hawk dla Artalanu) został zbudowany w 2452, przed początkiem tego kalendarza, i odebrany w 2453, tydzień 3.
- Prace załogi przy doku 3 w 2454 dają łącznie 11 miesięcy doku bez przychodu (dok 1: 6, dok 2: 5).
- Przebudowy niszczycieli to ryzykowna praca płatna z premią: 10 mln CC za miesiąc doku, dwa razy więcej niż ogólna stawka remontowa 5 (do ponownego rozważenia).
- Dziewięciomiesięczna budowa okrętu desantowego obejmuje dostosowanie doku. W tej stoczni o rozmiarze doku decyduje jego zaplecze (drukarki), a nie przestrzeń: kratownice i suwnice drukuje się tanio, drukarek już nie.
Budget (2455)
Robocze szacunki właściciela, w mln CC. Metoda i zastrzeżenia (obliczenia dotyczą jednej stoczni na uboczu i nie uogólniają się): Budget Reference. Zysk jest księgowany proporcjonalnie do miesięcy pracy w danym roku. Zysk z tankowca kończonego w 2453 w doku 1 nie jest ustalony, więc sumy za 2453 go pomijają.
Stawki zysku
| Praca | Zysk | Czas w doku | Na miesiąc doku |
|---|---|---|---|
| Niszczyciel Leopard | 68,75 | 7 mies. | 9,8 |
| Niszczyciel Hawk | 57,5 | 6–7 mies. | 8,2–9,6 |
| Fregata Model C | 42,5 | 6 mies. | 7,1 |
| Okręt desantowy | 92 | 9 mies. | 10,2 |
| Tankowiec | 31 | 6 mies. | 5,2 |
| Frachtowiec | 29 | 6 mies. | 4,8 |
| Remont (frachtowiec, holownik) | 5 za miesiąc | — | 5,0 |
| Przebudowa/remont niszczyciela | 10 za miesiąc | — | 10 |
Zysk operacyjny wg lat (przed podatkiem)
| Rok | Miesiące doku z przychodem | Zysk | Uwagi |
|---|---|---|---|
| 2453 | 24 z 24 | ok. 139 | bez tankowca kończonego w doku 1 |
| 2454 | 13 z 24 | ok. 116 | dok 3 zbudowany własnymi siłami stoczni |
| 2455 | 33 z 36 | ok. 243 | tankowiec i okręt desantowy proporcjonalnie do miesięcy |
| 2456 (kontrakty) | 32 z 36 | ok. 230 | po dwa wolne miesiące w dokach 1 i 3 |
Podział zysku za 2455 (założony podatek od zysków firm 15%; pełna wypłata, górna granica)
| Pozycja | mln CC |
|---|---|
| Zysk operacyjny przed podatkiem | ok. 243 |
| Podatek od zysków firm (15%) | ok. 36,5 |
| Zysk netto | ok. 207 |
| Państwo Faringoru (30%) | ok. 62 |
| Artalan Corporation (15%) | ok. 31 |
| Pozostali akcjonariusze (55%) | ok. 114 |
Wpływy państwa to ok. 98 mln CC (podatek plus dywidenda), czyli ok. 40% zysku przed podatkiem.
Płace (już odjęte od powyższych zysków) — ok. 56 mln CC w 2455: 1 512 etatów × 37 000 CC, dwa razy więcej niż obsada stoczni z powodu rotacji 14/14. Wg grup: linie dokowe 26,6, centrum inżynieryjne 5,2, centralna hala druku 4,4, zaplecze socjalne i usługi 3,8, kierownictwo i administracja 3,1, logistyka wewnętrzna 3,0, przyjęcia materiału z zewnątrz 3,0, reaktory i podtrzymywanie życia 2,1, ochrona 1,8, warsztat uzbrojenia 1,5, dyspozytornia ruchu 0,9, medycy 0,6. Przed płacami wynik 2455 wyniósłby ok. 299 mln CC, a płace to ok. 19% tej kwoty.
Ceny i koszty jednostek (szacunki właściciela, bez rakiet) — koszty surowcowo-częściowe to szacunki dla bogatszych systemów (Hawk 555, okręt desantowy 900, tankowiec ok. 300) podniesione o 10%, bo Faringor leży na uboczu i musi dużo importować. Cena w Faringorze to ok. 1,35 × koszt bazowy. Koszt bazowy odpowiada pozycji TOTAL z arkuszy okrętów, czyli sumie komponentów (Subtotal) pomnożonej już raz przez 1,35 (dla Hawka Subtotal ok. 411, TOTAL ok. 554); cena jest więc drugim zastosowaniem narzutu 1,35.
| Jednostka | Koszt surowcowo-częściowy | Cena | Zysk | Pozostałe koszty |
|---|---|---|---|---|
| Niszczyciel Hawk | ok. 611 | 750 | 57,5 | ok. 81 |
| Okręt desantowy | 990 | 1 215 | 92 | 133 |
| Tankowiec | ok. 330 | 400 | 31 | ok. 39 |
Przychód z budów w 2455 — ok. 2,2 mld CC (ok. 11,5% PKB Faringoru), liczony proporcjonalnie do miesięcy pracy w roku: Hawk 750, fregata Model C 462 (5/6 z ok. 554), frachtowiec ok. 378, tankowiec 200 (połowa z 400), okręt desantowy 405 (jedna trzecia z 1 215). Ceny Modelu C i frachtowca wyprowadzono z zysku, przyjmując 7,7% ceny; remonty nie są wliczone.
Pozostałe koszty (cena minus materiały minus zysk) dla budów z 2455 wynoszą łącznie ok. 236 mln CC. Rozpisanie:
| Pozycja | mln CC | Uwagi |
|---|---|---|
| Płace | 56 | 1 512 etatów × 37 000 CC |
| Utrzymanie i obsługa stacji | ok. 50 | energia, części i materiały eksploatacyjne, podtrzymywanie życia i wyżywienie ok. 750 osób na stoczni; koszty Trident Shipyard poza częściami i płacami (ok. 25 tys. CC na pracownika) dają 35–38 mln, reszta to zaplecze dla załogi rezydenckiej |
| Opłaty importowe | ok. 50 | cła i opłaty od drogich importowanych podzespołów (generatory, reaktory, elektronika); ok. 3% wartości materiałów |
| Ubezpieczenie | ok. 30 | składka dla Newton Consortium; strefa opuszczona przez FPC to wysokie ryzyko |
| Amortyzacja sprzętu produkcyjnego | ok. 30 | drukarki, roboty, suwnice, linie dokowe |
| Straty materiałowe i braki w dokumentacji | ok. 20 | nieudane wydruki, poprawki, brak oryginalnej dokumentacji pozyskanych projektów |
| Dodatkowe koszty załogi | kilka | promy rotacyjne, BHP, szkolenia — drobne miliony, nie ułamek płac |
| Razem | ok. 240 | zgodne z ok. 236 wynikającymi z cen i zysków |
Do tego rachunku nie wchodzą: remonty (zysk 75 mln CC w 2455), opłaty licencyjne za projekty (brak, bo projekty pozyskano nielegalnie) oraz finansowanie robót w toku i zapasów importowanych części. To ostatnie jest kapitałem obrotowym, a nie kosztem; jego rozbudowa pozwoliłaby zwiększyć obroty, więc obecne zyski są niższe, niż mogłyby być.
Workforce Breakdown (2455)
Model: duża stocznia rezydencka z pełnym zapleczem socjalnym, zaopatrzeniowym i medycznym na miejscu. Dwie zmiany po 12 godzin, obie mieszkają na stoczni; rotacja 14 dni na stoczni / 14 dni wolnego (średnio ok. 42 godziny tygodniowo), więc etaty płacowe to dwukrotność obsady stoczni. Trzy doki pracują równolegle, każdy z własną linią produkcyjną.
Jedna linia dokowa, na zmianę: 60 osób — brygadziści 2, inżynierowie (strukturalni, systemowi, QC) 6, technicy (montaż, integracja) 18, ekipy EVA 8, operatorzy robotów i ciężkiego sprzętu 6, komórka druku/CNC 4, mechanicy systemów pomocniczych 10, integracja uzbrojenia 4, logistyka linii 2. Dwie zmiany × trzy linie = 360.
| Grupa | Zmiany | Na stoczni | Skład |
|---|---|---|---|
| Linie dokowe (3) | 2 × 60 na linię | 360 | jak wyżej |
| Kierownictwo i administracja | 1 (noc: dyżur) | 42 | dyrekcja 4, finanse i HR 12, kontrakty i zaopatrzenie 12, planowanie doków 8, BHP 6 |
| Centrum inżynieryjne | 1 | 70 | adaptacja pozyskanych projektów, diagnostyka, reaktor, elektronika, oprogramowanie |
| Centralna hala druku i pula ciężkiego sprzętu | 2 × 30 | 60 | wsparcie linii |
| Logistyka wewnętrzna | 2 × 20 | 40 | ruch i magazyny w obrębie stoczni |
| Przyjęcia materiału z zewnątrz | 2 × 20 | 40 | od kilotonowych dostaw metalu na kadłuby po delikatne zwierciadła laserów; kontrola wejściowa |
| Dyspozytornia ruchu | 2 × 6 | 12 | podejścia, cumowanie, holowniki, wahadła z załogą |
| Warsztat uzbrojenia i systemów specjalnych | 1 | 20 | railguny, lasery, wyrzutnie, elektronika kierowania ogniem |
| Ochrona | 2 × 12 | 24 | kontrola dostępu i doków 4, patrol wewnętrzny 4, centrala monitoringu 2, grupa reagowania 2 na zmianę |
| Reaktory i podtrzymywanie życia | 2 × 14 | 28 | zautomatyzowane instalacje pod nadzorem |
| Socjal i zaplecze | 2 | 52 | stołówka 24, sprzątanie 16, utrzymanie obiektu 12 |
| Medycy | 2 × 4 | 8 | lekarz i ratownicy |
| Na stoczni | 756 | ok. 378 na zmianę | |
| Etaty płacowe (× 2 przy 14/14) | ok. 1 500 | 1 512; zakres 1 300–1 700 |
Wg funkcji obsada stoczni to: administracja ok. 6%, inżynieria ok. 14%, robotyka i druk ok. 16%, ekipy fizyczne i EVA ok. 30%, logistyka ok. 12% (z przyjęciami), dyspozytornia ok. 2%, uzbrojenie ok. 6%, ochrona ok. 3%, reaktory i podtrzymywanie życia ok. 4%, usługi ok. 7%, medycy ok. 1%. Zakres wynika z liczebności linii (50–70 osób na zmianę) i rotacji (przy 14/7 etatów płacowych byłoby ok. 1 130).
Sprawdzenie habitatu: 756 × 60–80 m³ ≈ 45–60 tys. m³, o połowę mniej, jeśli łóżka dzielą dwie zmiany.
Key People
- Jaques de’Lacuois — CEO / szef stoczni; jowialny manager żonglujący zleceniami przy pełnych dokach
- Morgan Saney — inwestor przez Artalan Corporation; jego inwestycja umożliwiła rozbudowę do trzech doków do 2455
Political Influence
- Formal ties to government: strategiczne zamówienia obronne i koordynacja polityki przemysłowej
- Lobbying capacity: System-level
- Dependency: FRHF zależy od stoczni w zakresie budowy i remontów okrętów wojennych oraz wiarygodności strategicznej
- Regulation exposure: High — szczególnie wokół nielegalnie pozyskanych projektów fregat i niszczycieli
Technology Level
- R&D investment: Significant
- Proprietary technology: zaadaptowane projekty fregat i niszczycieli, wojskowe procesy stoczniowe i procedury konwersji
- Cybernetics integration: Levels 0–1
- AI usage: Expert systems
History
Repair Yard Origins
Faringor Spaceworks zaczęła jako cywilna stocznia remontowa na orbicie Faringor III, obsługująca lokalny ruch orbitalny i rozproszone habitaty systemu. Miała pojedynczy dok zdolny obsłużyć duże jednostki. Przed Krótką Wojną (2449) wojsko FPC przystosowało stocznię do remontów okrętów wojskowych.
Transformation
W 2450 roku Faringor zaczął przystosowywać stocznię do budowy statków i okrętów: duży dok podzielono na mniejsze, dokupiono brakujący sprzęt i ruszyła budowa. Pod kierownictwem Jaques’a de’Lacuois stocznię przemianowano i pchnięto ku pełnej budowie okrętów wojennych. Ta przemiana opierała się nie tylko na lokalnych ambicjach i rosnącym popycie, lecz także na nielegalnym przejęciu projektów fregat i niszczycieli, które dały Faringor Spaceworks skrót do produkcji wojskowej.
Saney’s Investment
W 2453 roku (tydzień 17) Morgan Saney, przez Artalan Corporation, zainwestował w stocznię (Artalan ma 15%, wycena 220 mln CC), co pozwoliło uzupełnić brakujący sprzęt. Rozbudowa w 2454 roku dodała trzeci dok niszczycielski; do 2455 dawny pojedynczy duży dok jest podzielony na trzy mniejsze doki z własnymi liniami produkcyjnymi.
Major Events
- Przed 2449: wojsko FPC przystosowuje cywilną stocznię remontową do remontów okrętów, w przededniu Krótkiej Wojny.
- 2450: początek przebudowy na stocznię okrętową po secesji Faringoru.
- 2453: Faringor Spaceworks ma dwa czynne doki w czasie boomu stoczniowego po secesji; Artalan odbiera niszczyciel klasy Hawk ARS Defender (tydzień 3).
- 2453, tydzień 17: inwestycja Saneya (15%, 220 mln CC).
- 2454: rozbudowa — uzupełnienie sprzętu i budowa trzeciego doku niszczycielskiego.
- 2455: trzy doki niszczycielskie z własnymi liniami produkcyjnymi.
Relations
Allies & Partners
- Federacyjna Republika Habitatów Faringoru — główny odbiorca polityczny i obronny; akcjonariusz (30%)
- Artalan Corporation — inwestor zewnętrzny z pakietem 15%
- Morgan Saney — kluczowy inwestor umożliwiający rozbudowę doków
- Newton Consortium — ubezpieczyciel stoczni (składka ok. 30 mln CC rocznie)
Rivals & Competitors
- Druga stocznia w okolicy zdolna budować okręty wojenne — konkurent w dużych kontraktach wojskowych [Unknown]
- Zewnętrzne stocznie — konkurenci w dużych kontraktach wojskowych i cywilnych
- Podmioty roszczące sobie prawa do pozyskanych projektów — potencjalne przyszłe zagrożenie, jeśli zakwestionowana zostanie własność projektów fregat i niszczycieli
Regulators & Authorities
- Federacyjna Republika Habitatów Faringoru — zamówienia obronne, nadzór nad przemysłem strategicznym i zarządzanie ryzykiem prawnym
Notes
- Presja na moce: popyt przekracza komfortowe moce doków, co wymusza ciągłą żonglerkę harmonogramem.
- Ryzyko prawne: nielegalne przejęcie projektów fregat i niszczycieli jest centralną słabością polityczną.
- Podział skali: Faringor Spaceworks jest lokalnie i regionalnie oligopolistą, ale globalnie niewielkim graczem niszowym w stoczniowości.
- Aktywo strategiczne: stocznia daje Faringorowi wagę wojskową i dyplomatyczną nieproporcjonalną do liczby ludności.
- Wycena zależna od IP: ok. 1,47 mld CC wynikające z pakietu Artalanu obejmuje IP — plany, zaopatrzenie i know-how. Uzależnia to też wycenę od statusu prawnego pozyskanych projektów.
- Produkcja floty: znani klienci to Artalan (ARS Defender, Hawk, zbudowany 2452, odebrany w 2453, tydzień 3), Afrodyta (Kestos, Hawk, 2453; stracony w 2454), Utgard (Leopard, oddany 2454, mies. 6) i sam Faringor (Hawk, oddany 2454, mies. 9). Fregata, okręt dowodzenia i korweta celna Faringoru (2452) najprawdopodobniej wyszły z tej stoczni.
- Popyt regionalny: po wojnie sektor został opuszczony przez FPC, a okoliczne planety budzą się bez obrony. Faringor Spaceworks to jedna z dwóch stoczni w okolicy zdolnych budować okręty wojenne, stąd doki zarezerwowane z rocznym wyprzedzeniem.
- Pozyskane projekty: Hawk (design authority: FPC Navy) i Leopard (używany przez Commonwealth Navy) to projekty Wspólnoty budowane tu dla klientów zewnętrznych; czy należą do nielegalnie pozyskanych projektów stojących za ryzykiem prawnym, jest [do potwierdzenia].